DANSEN OP EEN SLAPPE KOORD

Een pandoering van jewelste, diep in de ravijn, zonder mededogen en pardon werden we kansloos en puntenloos naar huis gestuurd zondag in Petegem aan de Leie. Verblind door de resultaten die tot nu toe enorm zijn meegevallen, blind voor de tekortkomingen en terend op onze 'status'. Als je danst op een slappe koord, kun je diep en pijnlijk vallen.

Mandel United was een stelletje vedetten zondag in Petegem aan de Leie. Op en top in de watten gelegd voor de match. De witte outfits koninklijk mooi, de namen oogstrelend, het tactische concept afwachtend... maar angst boezemden ze de Spartanen niet in. Vrank en vrij speelden die van Petegem, onder het motto "hier niet, vandaag niet, dit is onze grond" wonnen ze ieder duel, sneden ze als boter door de wankele Mandel verdediging.

Bij Mandel United is alles tot in de puntjes geregeld, kwalitatieve trainingsfaciliteiten, topmateriaal, professionalisme van a tot z, blijkbaar kunnen onze staff en spelers daar niet mee omgaan. We zijn "RSC Anderlecht" niet, of op dit moment juist wel? Met deze groep moeten we ons aan niemand aanpassen, maar een eigen handschrift vinden en die tot in de eeuwigheid toepassen, elke keer opnieuw, tegen gelijk wie, gelijk waar. Na 15 officiële wedstrijden in beker en competitie hebben we amper 2-3 maal op niveau gespeeld: in Harelbeke tegen een ploeg op zoek naar zichzelf, tegen Waasland-Beveren en tegen het geplaagde KFC Eppegem.

De man die dit seizoen al zo veel heeft gecamoufleerd bij Mandel United heet Brecht Laleman, hij speelt op een niveau waar Letica jaloers op is en ook zondag was Brecht bij de zaak maar werd hij schromelijk in de steek gelaten door zijn ploeg. Alleen Lilian Lorthiois vocht voor wat hij waard is en haalde enigszins zijn niveau, maar de storm was te sterk voor onze stoere middenvelder. De 'arme' en eenzame doelman van Mandel United pakte, net afgetrapt,  binnen de 75 seconden uit met 2 supersafes toen Rienes Vanborm en Joye alleen voor zijn doel opdoken. Na amper 13 minuten werd het 1-0 na een hoekschop van De Coninck door Rienes Vanborm simpel binnen getikt. Kort daarna een nieuwe redding van Laleman op inzet van Denoulet en in amper 60 seconden werden nog 2 doelpunten van Sparta Petegem terecht afgekeurd voor buitenspel. Kort voor rust maakte Rienes Vanborm alweer simpel zijn tweede van de middag en Mandel slenterde moedeloos en vertwijfeld de kleedkamers binnen. 

Wie dacht dat de doden zouden opstaan, was een paar dagen te vroeg. Het winteruur was een winterslaap voor de Mandel verdediging. Brecht Laleman redt tot driemaal toe subliem waarna Mulliez aan een dribbelnummertje in de kleine rechthoek begon en Denoulet strafte dit genadeloos af: 3-0 na 49 minuten. Kort daarna maakt Lilian Lorthiois na strafschop de 3-1. Mandel schoot even wakker en eiste het balbezit op, Sparta Petegem liet begaan, want Mandel United kon dit niet echt omzetten in kansen tot in de 73e minuut Jannis Coppin de kans kreeg om de match opnieuw spannend te maken, hij kopte te slap en binnen het bereik van doelman Vandenbossche. Sparta Petegem schakelde meteen een versnelling hoger: Denoulet scoorde makkelijk de 4-1 en Vercauteren dook nogmaals alleen voor Laleman die zijn zoveelste topredding uit zijn mouw schudde. De 4-2 van Pyck in de 92e minuut was niet meer dan een voetnoot.

Het is 1 voor 12, want met dit materiaal, met deze kern moet er veel beter gespeeld worden en zeker evolutie te zien zijn, die zien we niet, integendeel en dat is ontoelaatbaar. Slecht spelen ok, tijd nodig hebben om een concept op punt te zetten ok, maar je voet niet zetten, hautain spelen, easy going, het zal wel gaan... kan niet! Daarenboven is er geen onvoorwaardelijke solidariteit in onze brave groep en zijn er geen leiders die opstaan en de rest op sleeptouw nemen. Een sportploeg moet zijn grenzen opzoeken, die desnoods verleggen en spelen volgens het potentieel dat er is. Wel, in de verhouding kwaliteit van het spel versus potentieel schiet Mandel United schromelijk te kort. De resultaten hebben dit tot nu toe verdoezeld en ons allemaal verblind, zo lang je wint en resultaten haalt, mag je zelfbewust en zelfzeker zijn, maar als je dan niet presteert val je diep en snel... Dat is het lot van een zogezegde topploeg.

Benieuwd of we zondag tegen leider Olympia Wijgmaal SAMEN opstaan, verrijzen, en onze ware identiteit voor eens en voor altijd vinden?