DE WEERBAARHEID VAN WILLIAM WALLACE

 

 

Deze morgen voor de elf-een-dertigste keer mijn vaders favoriete film bekeken. Vroeger tig maal op VHS, later op DVD en nu een Netflikske. Wat een film, wat een verhaal. Mijn vader zegt dan altijd: er zit van alles in, een beetje geweld, een probleem dat moet worden opgelost, een beetje “de l’amour”. Bravehaert kwam hier eerder al aan bod, toen we het over de contractverlenging van onze meesterkrijger Ruben Pyck hadden, dat was overigens ook geheel op zijn plaats. 

 

In het verhaal van William Wallace gaat het natuurlijk over veel meer dan een matchke voetbal. De schotten willen zich in een heroïsche strijd onafhankelijk maken van de Engelsen onder het harde bewind van King Edward I. Met toprollen voor de stoere Mel Gibson en de bloedmooie Sophie Marceau. Dat die strijd niet zonder vallen en opstaan gaat spreekt voor zich. Vaak vanuit een verloren positie terug rechtkomen en nog sterker terugslaan. De hele film door… In voorspoed en tegenslag, in de liefde en op het slagveld, in het prachtige golvende landschap van de “whiskeymakers in kilt”, altijd voorop ten strijde, never surrender, nooit voldaan, altijd weer rechtstaan en dan ook toeslaan

 

Wel, zo voelt Mandel United zich vandaag. Al een magnifique seizoen gespeeld, door details in de 2 topwedstrijden tegen grote rivaal Winkel Sport ook 2 x geklopt, in Gullegem door een “plong” die sprong in onze verdediging, vorige week door een superlichte, onnodige duwfout in de 16 in over-time. Daardoor weer op achtervolgen aangewezen, op het eerste zicht een gevoel van f**ck en sh**t, maar juist daar ligt onze grote uitdaging. We zijn niet langer de superfavoriet zoals zo velen al het hele jaar beweren. We zijn uitdager geworden, “challenger”, achtervolger, ongelofelijk hongerig en belust op revanche. We kruipen nog dichter bij elkaar, smeden al de hele week een actieplan en zetten onze missie onverminderd voort, kost wat kost. Geen woorden, maar daden, super-professioneel, klaar en met stoere lichamen gevuld met grinta voeren we vanaf nu ieder plan uit tot in het kleinste detail. 

 

De speeltijd is voorbij, we hoeven nu niet meer onder de indruk te zijn, we weten al lang wat ons te wachten staat, en nu is het moment aangebroken. We zijn in een collectieve trance: nog 9 x, maar de laatste 8 missies tellen morgen niet. We gaan onze pijlen enkel richten op de mooie club KFC Eppegem. Met de prachtige kleuren en outfits die aan NEC Nijmegen doen denken. Eppegem is een pittoresk dorp in de provincie Vlaams-Brabant, een deelgemeente van Zemst. Het ligt aan de boorden van de Zenne. Onze match wordt morgen gespeeld op het complex De Waterleest. KFC Eppegem staat momenteel op een mooie zesde plaatse met 27 punten, maar hoe gek het ook klinkt, amper 5 punten meer dan de nummer laatst K. Olsa Brakel. KFC Eppegem klopte eerder al Winkel Sport en KRC Gent en kan onbevangen spelen voor de 3 punten. Met de ervaring van Denys, Rijmenans en Bell en de speelsheid van vele jonge talentvolle spelers zijn we vreselijk op onze hoede en klaar om terug te slaan naar voorbeeld van de weerbaarheid van William Wallace. Ik stel voor dat de hele Mandel United familie een Netflikske doet en Braveheart opzet vanavond, het is de beste voorbereiding voor de wedstrijd van morgen om 15:00 op De Waterleest in Eppegem

 

#oesjeun #goestehn #goazegevn