• Mandel United - KSK Ronse 3-2

WE DID NOT COME THIS FAR TO ONLY COME THIS FAR

 

 

Na goed 65 minuten zat Mandel United angstig dicht bij de doden, in het midden van de storm, op woelige zee, op het randje, net niet aan het kapseizen. KSK Ronse deed ons pijn gisterenavond na rust, onbevangen, met de pijlsnelle Appiah waar Ruben Pyck zijn handen mee vol had, met een herboren Frutos die regiseerde alsof hij een jong veulen was en Achachbar waar je nooit mee klaar bent. Het scoorde in die periode ook 2 keer, op onze heilige grond waar we in de hele competitie nog maar 4 tegendoelpunten hadden geïncasseerd. En het was niet dat KSK Ronse op een diefje de goals maakte. Eerst legde kapitein Foucart na een lang uitgesponnen aanval met een zondags frommelschot op zaterdagavond de bal in de kooi van Laleman, net daarna moest Laleman vol aan de bak op een knal van Thissen en dan deed Frutos een “Schöneke” door een vrije trap van aan de zijkant pats in de winkelhaak te deponeren. 

 

Mandel United, dat na een goede start in de eerste helft meteen had gescoord. Mackim Joos bediende Daan Debouver die kwam schuin alleen voor doel en scoorde mooi en beheerst de 1-0 na amper 2 minuten. Michiel Clyncke had nog iets magistraals in gedachten, maar kon dit op een paar centimeter na net niet uitvoeren, zijn gemeten plaatsbal viel tegen de lat en via de rug van doelman Knipping in hoekschop. Mandel United was heer en meester maar actie via Dhondt en Debouver en ook een vrije trap van Debouver brachten geen doelpunt op. KSK Ronse kon daar enkel een kopbal van Dauchy naast tegenover zetten na center van Frutos.

 

De 1-0 bij de rust was verdiend, maar iedereen voelde wel dat KSK Ronse zich zeker niet gewonnen gaf.

Dat gebeurde ook en Mandel United was even het Noorden kwijt. Het speelde rommelig, nerveus, ongecoördineerd en het evenwicht was zoek. 25 minuten onderging Mandel het spel en KSK Ronse rook bloed en gaf ons 2 stevige pikuren met (bijna) dodelijk gif.

 

Jasper Beyens deed in de 65eminuut iedereen eerst wakker schieten met een schot niet eens zo ver naast en boven het doel van Knipping.

Onder het motto "een kampioen is iemand die opstaat als hij eigenlijk niet meer kan”, bracht trainer Lieven Gevaert eerst Ewin Seignez en dan ook Jamaique Vandamme in de ploeg. 2 eerder ontgoochelde spelers, want nog niet veel gespeeld. Wel net zij, brachten ons weer tot leven. Wat een professionalisme en collectiviteit. 

 

Iedereen keek met een bang hart, sommigen dachten dat alles al voorbij was, maar dan kwam een op het eerste zicht veel te ver wegwaaiende center van Daan Debouver, onze kapitein Tom Raes bleef in de ene bal geloven en kopte de bal naar de kleine rechthoek. Aasgier Erwin Seignez scoorde enig mooi de 2-2 na 70 minuten. Hier zag doelman Knipping er niet zo goed uit, maar het doelpunt van de hoop was er en Mandel United vond opeens zijn form, spontaniteit en aanvalsdrang terug. Jamaique Vandamme, met de klare kijk en een super steekpas, naar Daan Debouver, voet in alle 3 de doelpunten, dwong verdediger Langlet tot een owngoal. Ook KSK Ronse had nog 2 kansen in de slotfase, maar Appiah maakte de verkeerde keuze en Laleman ranselde een kopbal uit de winkelhaak.

 

Mandel United is opgestaan uit de doden en komt uit deze wedstrijd sowieso als overwinnaar, wat er ook gebeurt. Mentaal heeft het een ongelofelijke veerkracht getoond, ook als het niet zo goed liep, is het geloof nooit uit de ploeg gegaan, en het heeft natuurlijk een aantal wapens op de bank zitten die het verschil kunnen maken. Het is gisteren eens te meer bewezen dat men successen enkel haalt als team, niet als individu. 

 

Terwijl ik dit schrijf, blaast de wind als een tornado, vallen de takken van de bomen, raast de storm door het land. We hopen stilletjes dat hij zich tussen 15 en 17u nestelt in de Westhoek en ons een duwtje geeft in de felbegeerde richting. 

Volgende week wacht de volgende missie: op zaterdag 16 maart speelt Mandel United om 19:30 opnieuw thuis tegen Sparta Petegem.

 

#oesjeun #goestehn #goazegevn

 

 

Voor KFC Mandel United speelden:
1. 
Brecht Laleman – 2. Mackim Joos - 3. Nicolas Mulliez – 6. Lilian Lorthiois - 9. Aaron Dhondt (60’ 16. Erwin Seignez) – 10. Daan Debouver (88’ 14. Henri Vanmarcke) - 15. Tom Raes (K) – 17. Ruben Pyck  –19. Jasper Beyens (72’ 8. Jamaique Vandamme)-22. Michiel Clyncke - 28. Jannis Coppin